Bezpieczna Warszawa

Bezpieczna Warszawa

Prezydent Warszawy podziękowała operatorom numeru 112

Increase Normal Decrease
share
opublikowano: Piątek, 2 Lutego, 2018 - 13:34, psykus

W dniu 11 lutego obchodzony jest w Europie Dzień Numeru Alarmowego. 112 stworzono po to, aby z każdego miejsca naszego kontynentu, przez całą dobę, móc wezwać pomoc, gdy zagrożone jest życie nasze lub innych.

E.Lach. Prezydent Warszawy podziękowała operatorom numeru 112 fot. E.Lach. Prezydent Warszawy podziękowała operatorom numeru 112

W Centrum Powiadamiania Ratunkowego numeru 112 przy ul. Młynarskiej 43/45 Hanna Gronkiewicz-Waltz, Prezydent Warszawy podziękowała wyróżniającym się pracownikom za ich pracę i niestandardowe działania, które uratowały niejedno ludzkie życie.

- Codzienność operatorów numerów alarmowych to setki odebranych połączeń, czasami bardzo dramatycznych. Jednak każde z nich, jeśli dotyczy ratowania życia lub zdrowia,  jest przez nich traktowane ze szczególną uwagą, ponieważ najmniejszy szczegół ma wpływ na dalszy sposób postępowania. Aby móc skutecznie udzielić pomocy osobom dzwoniącym na numer alarmowy 112, operatorzy bardzo często muszą wykazywać się kreatywnością i pomysłowością – mówi Prezydent Warszawy.

Od kilku lat stołeczny ratusz przypomina do czego służy numer 112. Powinniśmy go wykręcać tylko w przypadku, gdy potrzebujemy pomocy w sytuacji realnego niebezpieczeństwa utraty zdrowia czy życia. Niestety przepis ten jest często łamany i to nie tylko u nas, ale w całej Europie.

- Aby pracować w CPR-e trzeba zdać trudny egzamin państwowy, być kreatywnym, ale mieć także dużą odporność psychiczną - podkreśla Ewa Gawor, dyrektor Biura Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego. – Operatorzy muszą umieć znaleźć w sobie odporność i dystans to tragedii ludzkiej, w jakiej często uczestniczą odbierając połączenie.

Jak ważne jest szybkie połącznie z numerem 112 pokazują przykłady z pracy uhonorowanych warszawskich operatorów, którzy pracują w Centrum Powiadamiania Ratunkowego przy ul. Młynarskiej:
Pani Barbara odebrała telefon od osoby, która miała trudności z mówieniem i oddychaniem, i nie była w stanie powiedzieć, co się z nią dzieje i gdzie się znajduje. Dzięki kreatywnemu podejściu, przy wykorzystaniu własnej pomysłowości, p. Basia nawiązała dialog z tą osobą, która stukaniem w słuchawkę odpowiadała na pytania Basi i w ten sposób potwierdziła, jaka pomoc jest potrzebna oraz gdzie się znajduje.

Pani Mirona pomogła młodej kobiecie, która poinformowała swoją rodzinę o zamiarze popełnienia samobójstwa. Sytuacja była o tyle trudna, że rodzina nie miała z nią kontaktu i nie była w stanie podać dokładnego adresu przebywania kobiety, a tylko wskazać orientacyjną okolicę. Doświadczenie i umiejętności p. Mirony w wykorzystaniu dostępnych narzędzi informatycznych, w oparciu o uzyskane informacje, pozwoliła jej powiadomić odpowiednie służby i przekazać im precyzyjne informacje, które pozwoliły na ustalenie miejsca pobytu młodej kobiety.

Pani Weronika udzieliła pomocy zdenerwowanej młodej matce, której niemowlę przestało oddychać. Opanowanie p. Weroniki poparte precyzyjnym instruktażem, uspokoiły matkę dziecka pozwalając na sprawne udzielenie pomocy niemowlęciu, które dzięki wdrożonemu postępowaniu zaczęło ponownie oddychać.

Pan Paweł udzielił pomocy starszej kobiecie w sytuacji zatrzymania krążenia i braku oddechu u jej męża oraz dwukrotnie pomógł w przypadku zadławienia się niemowlęcia i małego dziecka. W każdym z tych przypadków p. Paweł dostosowywał posiadaną wiedzę do zaistniałej sytuacji i udzielał instruktażu w sposób spokojny i pewny, co pozwoliło osobom, które się z nim kontaktowały na szczęśliwe rozwiązanie problemu.

Pan Wojciech pomógł trójce dzieci, które zgubiły się w lesie. Sytuację komplikowały zapadające ciemności, panujący chłód oraz brak jakichkolwiek punktów orientacyjnych umożliwiających zlokalizowanie dzieci w lesie. Wojtek umiejętnie instruował dzieci, jak mają się zachowywać, jednocześnie wspierał je, gdyż zaczynały wpadać w panikę. Umiejętnie podtrzymywał rozmowę z dziećmi, a uzyskane od dzieci informacje na bieżąco przekazywał służbom, co umożliwiło szybkie odnalezienie zagubionych.

O numerze 112
W Polsce jest 17 Centrów Powiadamiania Ratunkowego. Znajdują się w każdym mieście wojewódzkim, a w województwie mazowieckim w Warszawie i dodatkowo w Radomiu. Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Warszawie jest jedynym w kraju ośrodkiem zorganizowanym poza strukturami MSWiA i prowadzonym przez samorząd. Warszawskie Centrum Powiadamiania Ratunkowego (CPR) mieści się przy ul. Młynarskiej 43/45 i obsługuje połączenia alarmowe z terenu m.st. Warszawy. Zostało uruchomione 28 listopada 2013 roku.
Utworzone w kraju Centra Powiadamiania Ratunkowego tworzą system powiadamiania ratunkowego. Korzystają z systemu teleinformatycznego pozwalającego na wzajemną zastępowalność na wypadek awarii oraz mechanizmy wzajemnej obsługi zgłoszeń w przypadku incydentalnego pojawienia się znacznej ilości zgłoszeń w krótkim okresie czasu w jednym ośrodku. System informatyczny działający w centrach pozwala na identyfikację numeru telefonu zgłaszającego. System dodatkowo wyświetla dane osoby, na którą telefon jest zarejestrowany oraz prezentuje na mapie aktualną lokalizację telefonu. Pomaga to przy udzieleniu pomocy w sytuacji, gdy ktoś nie potrafi podać dokładnej lokalizacji miejsca, w którym się znajduje.

Podstawowym założeniem systemu jest jak najszybsze odebranie połączenia i powiadomienie o zgłaszanym zdarzeniu służb udzielających pomocy. 
W 2017 roku 65 operatorów Centrum Powiadamiania Ratunkowego przy Młynarskiej przyjęło 1 063 438 połączeń, z czego 292 328 przekazało służbom - w największej części do policji (56%), w następnej kolejności do Pogotowia Ratunkowego (41%) i Straży Pożarnej (0,04%). Operatorzy przyjmują średnio około 2,9 tysiąca połączeń na dobę, najwięcej zgłoszeń wpływa między godz. 15 a 19. Średni czas oczekiwania na połączenie z operatorem wynosi 8 sekund.

Według danych krajowych, nadal największym problemem są połączenia bezzasadne. Z roku na rok jest ich trochę mniej, ale nadal stanowią  prawie ¾ połączeń (w 2013 roku, kiedy CPR w Warszawie zaczęło funkcjonować, takich  połączeń było 75%, w roku 2017 - 70%). Fałszywe połączenia to w większości pomyłki, zabawy dzieci telefonami, zapytania niezwiązane z pomocą medyczną, próby zamawiania usług (np. cateringowych) i przypadkowe uruchomienia telefonów. Połączenia te zajmują czas operatorów i blokują linię, która staje się niedostępna w sytuacji realnego zagrożenia życia lub zdrowia osoby potrzebującej pomocy.