Bezpieczna Warszawa

Bezpieczna Warszawa

Projekt „POMAGAM – jestem bezpieczny, jestem skuteczny”

Increase Normal Decrease
share
opublikowano: Środa, 2 Maja, 2018 - 14:46, mgierek

Uczestniczą w nim uczniowie ze Szkoły Podstawowej nr 258 w Warszawie, którzy są szkoleni z zasad udzielania pierwszej pomocy. Zajęcia prowadzi Delegatura Biura Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego dla Dzielnicy Praga-Północ we współpracy ze Strażą Miejską m.st. Warszawy oraz Jednostką Ratowniczo-Gaśniczą nr 5 w Warszawie. Dotychczas odbyło się 20 spotkań, podczas których uczniowie biegle opanowali wiedzę z zakresu udzielania pierwszej pomocy, ćwicząc techniki na fantomach do nauki RKO.

Projekt „POMAGAM – jestem bezpieczny, jestem skuteczny”. Fot. BBiZK Projekt „POMAGAM – jestem bezpieczny, jestem skuteczny”. Fot. BBiZK

Obecnie prowadzone są zajęcia warsztatowe, podczas których inscenizowane są różne zdarzenia i zagrożenia dające młodym ratownikom możliwość wyćwiczenia prawidłowych reakcji i zachowań. Każde zajęcia są inne i zaskakują uczniów nowymi sytuacjami, a wszystko po to, żeby nauczyć ich myśleć niestandardowo i nigdy nie zapomnieć o zachowaniu ostrożności i zapewnieniu sobie bezpieczeństwa jak i osób poszkodowanych. Były już m.in. spadające belki stropowe (zdarzenie, które nauczyło młodych ratowników oceniając sytuacje patrzeć również do góry), porażenie prądem (gdzie z powodu nieuwagi podczas udzielania pomocy z jednej osoby poszkodowanej zrobiło się trzech), zatrucie niebezpieczną substancją chemiczną (toksyczna ciecz wciąż stanowiła zagrożenie dla ratowników). Ranny podczas udzielania pomocy chciał zaatakować osobę udzielającą pomocy, a jeden nieprzytomny poszkodowany nagle się zerwał próbując wyskoczyć przez okno.

Wiele sytuacji przekształca się w trudne do zaopatrzenia medycznego zdarzenia mnogie. Podczas ostatnich zajęć, kiedy uczniowie udzielali pomocy dwóm poszkodowanym nastąpił „wybuch”, którego następstwem była całkowita ciemność i nasi ratownicy pozbawieni zmysłu wzroku (z zasłoniętymi oczami) musieli działać dalej, z tym, że liczba ofiar znacząco wzrosła. Zmierzyli się również z zadaniem udzielania pomocy na odległość, bez kontaktu wzrokowego – do poszkodowanego dotrzeć nie mogli – musieli słownymi komunikatami (używając własnej wyobraźni) instruować osobę mniej poszkodowaną, bez znajomości podstaw ratownictwa, jak ma udzielić pomocy innej osobie rannej będącej przy niej.

Te i wiele innych sytuacji, specjalnie aranżowanych dla uczniów ma na celu oswojenie ich z różnymi możliwymi scenariuszami zdarzeń dając szansę na to, że w czasie ewentualnej „wielkiej próby” nie stracą zimnej krwi i ZADZIAŁAJĄ.