W spotkaniu udział wzięli przedstawiciele służb/straży/podmiotów uczestniczących w ćwiczeniu, którzy skonfrontowali wnioski przedłożone przez obserwatorów, pozorantów, dowodzących działaniami oraz organizatorów ćwiczenia w tym: z Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej, Wojewódzkiego Stanowiska Koordynacji Ratownictwa, Komendy Stołecznej Policji, Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego i Transportu Sanitarnego "Meditrans", Lotniczego Pogotowia Ratunkowego, Straży Miejskiej m.st. Warszawy, Służby Dyżurnej Centrum Zarządzania Kryzysowego, Pogotowia Energetycznego PKP, Zakładu Linii Kolejowych PKP Polskie Linie Kolejowe S.A., Zakładu Centralnego PKP Intercity S.A., Nadzoru Ruchu Zarządu Transportu Miejskiego.

W dniu 15 września br. na Warszawskim Targówku Przemysłowym zainscenizowano wypadek masowy w transporcie kolejowym. Był on przygotowany i realizowany przez Biuro Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego w ramach ćwiczeń obronnych pod kryptonimem "Stolica 2011" z zachowaniem dyskrecji przed służbami ratowniczymi oraz środkami masowego przekazu. Głównym celem przedsięwzięcia było dokonanie analizy procedur zarządzania kryzysowego przygotowanych na tego typu zdarzenie obejmujących współdziałanie służb ratowniczych, technicznych i porządkowych. Scenariusz opracowany został w oparciu o parametry zbliżone do wypadku kolejowego i jego skutków, który miał miejsce 20 sierpnia 1990 roku w dzielnicy Ursus.

Ażeby móc na bieżąco wprowadzać jednostki ratownicze i porządkowe, przybywające na miejsce zaaranżowanego wypadku masowego w jego scenariusz, BBiZK wyznaczyło "Moderatora Operacyjnego dla Służb". Z tym wyróżniającym go napisem na żółtej kamizelce, Moderator zaznajamiał pierwsze przybyłe służby z mechanizmem zdarzenia. Zgodnie ze standardowym postępowaniem, pierwsza służba przybyła w miejsce zdarzenia/ćwiczenia, dokonała jego analizy i zawnioskowała o adekwatne wsparcie. Tę rolę w dniu realizacji epizodu wypełniła Straż Pożarna.

Uczestnicy i obserwatorzy ćwiczeń „STOLICA 2011” spotkali się w dniu 28 września br. w celu podsumowania tego przedsięwzięcia. Generalnie stwierdzono, iż działania służb były profesjonalne i zasługują na bardzo wysoką notę. Dla nas jako organizatorów ma to istotne znaczenie o tyle, że służby nie zostały wcześniej poinformowane o miejscu i mechanizmie zdarzenia oraz liczbie poszkodowanych (pozorantów). Zostało to ujawnione z chwilą wpłynięcia pierwszej informacji o zdarzeniu. Zgłoszenia (w tym jedno w j.angielskim) wykonane zostały w czasie rzeczywistym na numery alarmowe służb, poprzedzone hasłem „ćwiczenia stolica 2011”.

Służby skierowane do działań ratowniczych, porządkowych i procesowych wykazały się należytą sprawnością i profesjonalizmem. Zgodnie z procedurami postępowania w wypadkach masowych i katastrofach przejęły inicjatywę nad zdarzeniem przystępując do segregacji medycznej, ewakuacji i redystrybucji poszkodowanych do szpitali na terenie m.st. Warszawy oraz zabezpieczenia obszaru działań. Zarówno służby medyczne jak i porządkowe były efektywnie zarządzane wedle potrzeb dowodzącego działaniami ratowniczymi oraz zgodnie z przyjętymi procedurami. Wyznaczenie/ogrodzenie strefy działań nastąpiło w czasie zgodnym z procedurami. Kontener z namiotem sztabowym został dostarczony na miejsce działań już w godzinę po ich rozpoczęciu. Nie zdecydowano się jednak na jego rozwinięcie i organizację w nim sztabu akcji. Wpływ na to miał krótki okres trwania akcji i dobre warunki pogodowe. Zarządzanie prowadzone było z wozu sztabowego.

Jednym z ujawnionych błędów proceduralnych, który leży po stronie Służby Dyżurnej Centrum Zarządzania Kryzysowego, było błędne poinformowanie niewłaściwej dyspozytury PKP o zaistniałym zdarzeniu. Zostało to natychmiast skorygowane w procedurze.

W kontekście całości przeprowadzonego przedsięwzięcia należy stwierdzić, że ćwiczenie w tak przyjętych założeniach spełniło nasze oczekiwania i zostało dobrze przyjęte przez służby, obserwatorów, a także media. Działanie służb bez przygotowania tzn. bez znajomości miejsca akcji oraz scenariusza, a także realizując zadanie w czasie rzeczywistym, pozwoliło na sprawdzenie i potwierdzenie dużych umiejętności organizacyjnych u dowodzących, a także sprawność i profesjonalizm warszawskich służb ratowniczych. Pozwoliło to również na udoskonalenie zasad współdziałania i obiegu informacji pomiędzy podmiotami zaangażowanymi w mieście w realizację zadań zarządzania kryzysowego.